CONCURSO DE PORTADAS

Xa temos as gañadoras do concurso de portadas para a revista. A verdade é que este ano puxéronllo moi difícil ao xurado polo número e a calidade dos traballos presentados.

Parabéns para as gañadoras e moitas grazas a todos e todas por participar!

Deseño gañador: Mónica Jiménez de 3º A da ESO

2ª premio: Zaira Rodríguez de 2º C da ESO

Desexamos que para o ano sigades participando!

EXTRA, EXTRA!

Que gran noticia atopamos hoxe no xornal! 

O manuscrito inédito de "De catro a catro"  de Manuel Antonio publícase en edición facsímile.

XA ESTAMOS AQUÍ UN ANO MÁIS.

Un curso máis estamos elaborando a revista do noso centro, Pugazeta, non esquezas entregar o teu artigo, viñeta ou calquera outra aportación a calquera dos membros do EDL.

Contamos coa túa participación!

CANCIÓN DE NADAL

BENVIDOS AO NOVO CURSO!

Comeza un novo curso e con el novas ilusións. Moito ánimo rapaces e rapazas e non vos esquezades de loitar polos vosos soños.

PUGA ZETA Nº 6

Xa podes ver o novo número da nosa revista. Esperamos que vos guste!
http://issuu.com/anacvazquez/docs/_puga_zeta_6?e=5316867/36416591

Xa temos os gañadores do concurso de portadas!

FERMOSO POEMA DE MANUEL MARÍA

REQUE-REQUE

Un pouquiño de música tradicional...

É un instrumento tradicional moi pouco coñecido, tamén utilizado como xoguete para os nenos.

Non está moi defundido, é característico da rexión do Miño, unido á tradición galega e portuxesa.

Tamén é chamado reco-reco, raspador, caracaxá ou querequexé.

É un idiófono moi simple, consta dun pau ou cana denteado que se fricciona con outro pau ou cana rachada e produce un son característico.

A forma máis común construída é dunha cana de bambú ou madeira ainda que tamén existen de plástico, madeira, metal e mixtos.

Ten formas moi variadas e poden presentar figuras humanas ou de aminais, decoradas dependendo do gusto do seu constructor.

Outra modalidade é unha pequena caixade madeira resorte de aceiro estendida; o resorte é friccionado por unhas tapas de botellas ensartadas nunha barilla de ferro.

          

VISITA ELENA GALLEGO

No mes de xaneiro tivemos a sorte de que nos visitara a autora de Dragal. Foi un día moi divertido para o alumnado de 2º da ESO que compartiu con ela dúas fantásticas e "dragalianas" horas. Aquí vos deixamos o documento gráfico desta visita.

POEMA DE ROSALÍA DE CASTRO VERSIONADO POLO GRUPO NAO

OS VELLOS NON DEBEN DE NAMORSE.

Discurso parlamentario nas cortes da II República Española que reflicte o sentir de Castelao:

“Cuando yo fui a la escuela no sabía aún hablar en castellano; porque yo tengo que deciros que soy hijo de una familia humildísima. Fui a la escuela muchas veces descalzo, con un pedazo de pan de maíz en el bolsillo. Por eso tiene para mí el gallego esa nostalgia deliciosa que me recuerda el tiempo feliz de la infancia, ese tiempo que es el más feliz de todos los hombres; pero que yo creo que en mí lo es aún más, porque soy aldeano y de serlo y por haber probado la miel de otros idiomas, es por lo que quiero dignificar el habla de mi pueblo, la lengua del único rey español que se llamó Sabio, el viejo idioma que supieron guardar como oro nuestro trabajadores del mar y de la tierra, de estos trabajadores gallegos que son de mi sangre y son de mi carne. Señores diputados, si aprobáis nuestra enmienda, u otra cualquiera que signifique respeto por nuestra Lengua, Galicia entera os lo agradecerá.”

  Fantástica versión de María do Ceo.

Rapaces e rapazas isto vai por vós!

“Dinche o corazón na man”

                                   

Rosalía vista por unha das nosas alumnas.

     Dinche o corazón na man 
    dincho queridiña enteiro 

    ca pirmeiriña esperanza 
    co pensamento pirmeiro. 
    Dincho cal neno que nase 
    de ilusións brancas cuberto
    caraveliño cerrado 

    ó teu calor dulce aberto.
    En solitarios herbales
    era rosiña escondida, 
    solo para ti prantada 
    para ti solo nacida. 
    E coma frol sensitiva 
    baixo outra man se pregaba, 
    e solo onda ti vivía 
    e de ti lonxe muchaba. 

                                       Rosalía de Castro

A NOSA REVISTA!

PUGA ZETA

Este é o último número da nosa revista e estamos traballando no seguinte que sairá á luz no mes de xuño. COLABORA CONNOSCO!

Rosetóns de diferentes templos galegos con Geogebra.

Os nosos dragaliños e dragaliñas representaron estes rosetóns empregando o Geogebra. Despois de moito traballo....Velaiquí o resultado.

Alfonso Daniel Rodríguez Castelao

O retrato

"Por amainala conciencia guindei con meu título de médico no fondo dunha gabeta, e busquei outra maneira de me valer. As xentes xa non sabían que eu era dono de tan tremenda licencia oficial; mais unha noite foron requiridos os meus servizos.

Era domingo. Melchor, o taberneiro, agardaba por min ó pé da porta. Deume as boas noites e rompeu a chorar, e por entre os saloucos saíanlle as verbas tan estruchadas que soamente logrou dicirme que tiña un fillo a morrer.

O pobre pai turraba por min, e eu deixábame levar, enfeitizado pola súa dor. ¡Despois de todo eu era médico titulado e non podía negarme! E tiven tan fortes anceios de compracelo que sentín xurdir nos meus adentros unha grande ciencia...

Cando chegamos á casa de Melchor logrei arriarme das súas mans, e con finxido acoitamento confeseille que sabía pouco da carreira..."

Retrincos, Alfonso Daniel Rodríguez Castelao.

Con este fragmento de relato, quero falar do seu autor, Castelao, xa que un día como hoxe, en 1886, nacía este polifacético personaxe en Rianxo.

Desde político a médico, pasando por escritor e debuxante, foi unha figura clave para a cultura galega.

Formou parte do Grupo Nós xunto Vicente Risco, Otero Pedrayo e Cuevillas. Publicou diversas obras, en varios xéneros, como Retrincos (narrativa), Os vellos non deben de namorarse (teatro) [esta obra vaina representar este ano o noso o grupo de teatro], e no xénero ensaístico, Sempre en Galiza, considerada obra canónica do nacionalismo galego que foi publicada no exilio no ano 1944.

No ámbito da política, foi deputado polo Partido Galeguista na Segunda República e foi un dos impulsores do Estatuto de Autonomía de Galicia do 36 (aprobado, pero que non se puxo en práctica debido a irrupción da Guerra Civil).

Como debuxante, hai que destacar os famosos debuxos de Castelao, nos que se mostra a Galiza agraria e o caciquismo.

Para rematar, na miña opinión, é indispensable que non paremos de reinvindar a persoeiros do talle de Castelao, que tanto loitou polo pobo galego e que tanto fixo pola cultura do noso país, chegando a universalizala.

OS DRAGÓNS INVADIRON O PUGA RAMÓN!

Que bonito quedou o noso IES!

Visitáronnos uns dragaliños moi especiais.

O xoves, 22 de xaneiro, compartimos dúas marabillosas horas cus dragaliños e unhas dragaliñas moi especiais. Pasámolo de medo! Grazas!
http://www.edu.xunta.es/web/node/14259

Imos dar unha voltiña!

Os Muíños e Batáns do Mosquetín

Non hai que ir moi lonxe para atopar un muíño, ou restos dun muíño, dos que non hai moitos anos aínda se aproveitaban para o cereal. Mentres na seca Castela os mais coñecidos son os de vento, en Galicia son mais populares os hidráulicos.

O que non é tan coñecido e a existencia dos batáns. Estes son coma un muíño hidráulico, pero que no lugar de mover unha pedra para moer moven unha serie de pesados mazos que golpean as telas molladas. O obxectivo era compactar a trama da tela, de xeito que quedaban menos propensos a desfibrar. Canto peor calidade na tela, mais tempo no batán. Por certo, o servizo non era de balde.

Desta volta propoño que visitedes o concello de Vimianzo, onde atoparedes un conxunto de sete muíños e tres batáns. Se ides en vacacións poderedes visitar o interior, pero no inverno é o momento mais espectacular para ir, xa que o caudaloso río Grande ofrece un espectáculo único galego.

GPS: 43º 09′ 14” N – 08º 59′ 09” O

Canta razón!